Terkedilmiş YerlerYazılarım

Kuzey Işıkları

“Kuzey Işıkları”

kayboluyorum ..
hayatın evreninde ..
karanlığa doğru yürüyorum ..
çırılçıplak ..
yoruldum
boş hayallere kapılmaktan
yalanlarla uğraşmaktan
gereksiz cümlelerden
seviyor gibi gösterenlerden ..
çırılçıplak kayboluyorum
ıssız bir ormana
salıyorum kendimi
karşıma ne çıkarsa çıksın
düşünmüyorum
düşünmek istemiyorum
ne olacaksa
sonuçlarına katlanacağım
onu biliyorum
aşkı aramıyorum
umrumda değil desem
kendimle çelişiyorum
çırılçıplak bir gecede
karanlığa sığınıyorum
yaprakların arasından
uzaklarda kaybolmuşların
seslerini duyuyorum
yol yapıyorum
kendime
notaların tonlarıyla
süzülüyorum
yeni hayata
duyguyla
gidiyorum
yeni aşka
kayboluyorum
çırılçıplak
dolaşıyorum
bir şişeye doldurdum düşünceleri
karanlığa gidiyorum
bir ağaç kabuğu
zula oluyor yeni aşkıma
dokunmasam tenine
hissetmesem o nefesi
yaşanmış yalanlar yükseklerde kalacak
devam eden anlamsız bakışlar var olacak
son veriyorum bunlara
kayboluyorum karanlığına aşkın
ücralarda
bomboş bir halde
dokunuyorum
hissediyorum
gözyaşlarını
yaşanmışlarını
karanlığında nefes alıyorum
mutluluğu buluyorum

karanlık!
o yer bende
ben her yerde
tutukluyum
koğuş nöbetleri
sürüyor
gecelerde
dalıyorum
merdivenler
kuzey ışıklarına
çıkacak saflığında
mayışıyorum
kurtulmak istiyorum
hapsolmuşluğun
son evresindeyim
kaçıyorum
her tonunda kaybolmak
çırılçıplak
sonsuz duyguyla
kaybolmak istiyorum

fotoğrafta kuzey ışıkları yok .. farkındayım ..

yerine sözleri oldu artık:)

ne diyelim bir gün bende kuzey ışıklarına ..

 

Tags:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir