Terkedilmiş YerlerYazılarım

“Sarı”

Siyah rengi konu alan “Kurumuş Siyah Mürekkep”,

kırmızıyı konu alan “Kırmızı Korku”nun ardından üçüncü renk konulu yazım ..

Instagram sayfamda bir bölümünü paylaştığım  “Ve Sarı” ismini verdiğim fotoğrafım ve yazım ..

Ve sarı,

gecenin ardından
bir günışığı daha sardı
tam karşında ağlayan bir duvar
derinliği yok
halide yok
seninle konuşuyor bazen
eski imzaların ruhları ile
anlatıyor,
içini döküyor
sarı gözyaşlarıyla

baktığın her yer sarı
saçların gibi
biri daha gitsede hayatından
insan zaten kendine ayrı
neler yaşadıysan sonrasında
onun için önemi yok
işaret ediyor sana
bir yer daha var
herşeyi bırakıp
kendine gidenlerin uğrak yeri olmuş
son zamanda
sayfaları hissedenler,
saatleri unutanlar,
son trenleri kaçıranlar ..
uzar gider böyle ..
sorular sorma,
çok konuşmazlar
tozlu notaları dinlerken
dolu gözleri
o zaman çağırırlar seni
yitip giden hayatlar

yine sarı
odalar var,
her yaşanmış kendi içinde sarı
sadece tonları farklı
bir oda
eskiden keman sesleri duyulurmuş
sarının en açık tonu o odada bulunur
genç bir aşık,
sabahtan akşama bir maden ocağında çalışan
gün sonu alınterinin getirdiği
yorgunluk üstüne önce bir duş alır
iki parça peynir ekmek ile karnını doyurur,
sonra sarı tonlarda toz tutmuş
kemanına sarılır,
sarı saçlı hayal dünyasına gidermiş ..
sonrası tek emektar kalem
ve saman sarısı sayfalar

diğer odalar
yaralı kalpler yoklar artık,
her yara
sarının binbir tonu
dışarıdan bakana
bir hikaye,
belli başı sonu
gizemli ve aşklı
anarşik ruhlar balosu vardı
giden gitti,
duvarlar ağladı
yaralar kapandı
yaşanmışlar,
sarı yapraklarda kaldı
her oda kendi sarı tonlarında
kendi yalnızlığı ile başbaşa kaldı
günler geçti duvarlarda ağladı
döküldü sarı kabukları günden güne

son oda,
sarının en terkedilmiş tonu
duvarları önünde
hala bir sandıkta savrulan
meşe ağacı tarak
araları tel tel sarı
ve bir kız çocuğu
kendine gidenlerin en küçüğü
yitip gidenlere şahitlik eden
kurtulanı yok yaşam yolculuğunda
hikayeler içinde bir kara kutu
anlatmaz,
anlatamaz
dayanamaz artık o küçücük beden
onca gidene
anlatsa
kendi de kalmaz
bu hayatta,
sarı saçlarının
bir zehirli sarmaşık gibi kapattığı
donuk yanakları arasında
gizli kalan yorgun gözleri yeter
anlamaya
fazla kurcalarsan sandığı
tek ufak bir kalbi kaldı
o sarı odaya bırakacak
en koyu tonuyla
yaşamını bitirecek

sarı,
ve her gün bir eksik ile yüzleşen sarı hayatlar
parça parça sayfalarla savruldular uzaklara ..

Göktay:)img_3583

Tags:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir